กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ไปกันเถอะ ที่นี่ไม่มีเพื่อนนายหรอก ถึงจะมี เขาก็ตายไปนานแล้ว”
โจวไป๋ไม่ได้หวังว่าจะค้นพบคนที่ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือคนนั้นที่นี่จริง ๆ ในสถานการณ์แบบตอนนี้ ขอแค่ได้รับข้อมูลเพิ่มขึ้นมาสักนิด นั่นก็ถือว่าดีแล้ว
ดังนั้น เขาจึงอาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายเริ่มผ่อนคลายลงบ้าง รีบเร่งต่อมาสืบถามข่าวสารจากเขาต่อทันที
“ไม่มั้งครับ? เพื่อนผมคงไม่ได้ตายจริง ๆ ใช่ไหม?
เขาค่อนข้างแปลกประหลาดจริง ๆ นั่นแหละ
มักจะพูดเรื่องขอความช่วยเหลือทำนองนั้นอยู่เรื่อย
คุณเห็นเขาตายจริง ๆ หรือครับ?”
โจวไป๋พูดไปพลางสังเกตปฏิกิริยาของอีกฝ่ายไปพลาง