กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ทั่วทั้งร่างกายของโจวไป๋แทบจะถูกเสื้อผ้าห่อหุ้มเอาไว้จนมิด
พนักงานต้อนรับสาวสวยเย้ายวนมองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้าการแต่งตัวของโจวไป๋ แล้วบิดขี้เกียจยืดตัวอย่างเบื่อหน่าย
"ฉันไม่ได้เห็นคนที่อัปลักษณ์ขนาดนี้มานานมากแล้ว ไม่เป็นไร ฉันไม่เลือกปฏิบัติต่อคุณหรอก"
โจวไป๋หวนนึกถึงตอนที่อยู่ตลอดทาง เขาก็เห็นคนบดบังใบหน้าของตัวเองอยู่หลายคนเช่นกัน
พอเอามาปะติดปะต่อกับคำพูดของพนักงานต้อนรับสาวสวยเย้ายวน ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าในสถานที่แห่งนี้ ท้ายที่สุดแล้วรสนิยมความงามมันเป็นแบบไหนกันแน่?
โจวไป๋เก็บกลับสติของตัวเอง แล้วพยักหน้าให้เธอเล็กน้อย "ผมต้องการเข้าพัก ยังมีห้องเหลืออยู่ไหม?"
พนักงานต้อนรับสาวสวยเย้ายวนถือผ้าเช็ดอย่างไม่ใส่ใจนัก พลางเช็ดรอยเลือดบนพื้นโต๊ะอย่างเกียจคร้าน