กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สายตาของโจวไป๋ฟาดลงเงาร่างแต่ละร่างที่อยู่เบื้องหลังของหมอจ้าว
และพวกเขาก็คอยดูโจวไป๋เช่นกัน สีหน้าบนใบหน้าคนของแต่ละคนล้วนไม่เหมือนกันสักเท่าไร
“1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
เก้าคน...”
หมอที่สวมเสื้อกาวน์สีขาวคนหนึ่งยืนนับจำนวนคนอย่างเอื่อยเฉื่อย แล้วเอ่ยคำตอบของตนออกมาอย่างเชื่องช้าเช่นกัน
ส่วนหมออีกคนกลับหัวเราะพลางเอ่ยขัดขึ้นมา
“อย่าพูดมั่วสิ เห็นๆ อยู่ว่ามีสิบคน”
ท่ามกลางรอยยิ้มของพวกเขา โจวไป๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกว่าภาพบนจอตรงหน้าที่ส่งกลับไปยังในห้วงความคิดเริ่มจะบิดเบี้ยวไปบ้าง
นี่เป็นการจงใจก่อกวน
โจวไป๋ตั้งสติ