ตอนที่ 436 ฉันอยากออกไป

“ถ้าผมทำท่าทางมือนี้ อีกหนึ่งชั่วโมงพวกเราค่อยอย่างลับ ๆ ไปมารวมตัวกันที่ห้องกิจกรรมชั้นห้า”

นี่คือคำพูดที่เสี่ยวผู่เคยบอกโจวไป๋ไว้ก่อนหน้านี้

เพียงแต่ว่า ตอนนี้คนที่ชิงเป็นฝ่ายลงมือก่อนทำท่าทางมือนี้ กลับเป็นโจวไป๋เสียเอง

เสี่ยวผู่มองไปยังทิศทางของโจวไป๋ด้วยความตะลึงงัน

ส่วนหมอจ้าวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเขา เมื่อสังเกตเห็นสีหน้าของเขาที่ไม่ค่อยชอบมาพากล ก็เงยหน้าขึ้นมองดูเขา

“มีอะไรเหรอ?”

เสี่ยวผู่รีบเร่งหลบสายตาทันที: “ไม่มีอะไรครับ”

พูดจบก็ยัดเข้าไปข้าวสวยคำโตหนึ่งช้อนใหญ่ในปาก

หมอจ้าวหันหน้ากลับไปด้วยความสงสัย

เมื่อเห็นว่าคนที่นั่งอยู่เบื้องหลังตนคือโจวไป๋ ก็พลันหน้ามึนตึงดำคล้ำแล้วหันกลับไปทันที