กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ภายในรั้วลวดหนามชั้นหนึ่ง หมอผู้พิกลคนนั้นกำลังเดินวนเวียนอยู่อย่างไม่หยุดหย่อน
นอกจากจะจงใจทำท่าทางน่าหวาดกลัวออกมาเป็นครั้งคราวแล้ว ก็ไม่มีพฤติกรรมอะไรมากไปกว่านั้นอีก
โจวไป๋ยืนอยู่บนระเบียง คอยดูพฤติกรรมต่าง ๆ นานาของหมอที่ชั้นล่างคนนั้น ในใจพลันโผล่ออกมาความรู้สึกแปลกประหลาดที่บอกไม่ถูก
รู้สึกอยู่ตลอดว่ายังมีอีกหลายคำถามที่ยังครุ่นคิดไม่กระจ่าง
โจวไป๋ยืนอยู่บนระเบียง จ้องมองหมอที่ชั้นล่างคนนั้นอยู่ครู่ใหญ่
เมื่อเห็นว่าเขายังคงทำพฤติกรรมเดิม ๆ เหล่านั้นซ้ำไปซ้ำมา ไม่ได้มีการเคลื่อนไหวอะไรคืบหน้าไปกว่าเดิมอีก ดังนั้นจึงไม่ได้ดำเนินต่อดูต่อไป
หลังจากตากเสื้อผ้าที่ซักเสร็จแล้วของตนเองเรียบร้อย เขาก็กลับไปยังในห้องผู้ป่วย