กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เพื่อไม่ให้เป็นที่สงสัย โจวไป๋จึงมองผู้ยิ่งใหญ่หมายเลขหนึ่งเพียงแวบเดียว แล้วเลื่อนออกสายตาไป
ภายในห้องหมายเลขเจ็ดบนชั้นสอง มีเพียงลำแสงสว่างอันริบหรี่
โจวไป๋เดินเข้าไปข้างในห้อง
พลันรู้สึกได้ถึงกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเข้มข้นที่พุ่งเข้าใส่โพรงจมูกของเขาทันที
เขาข่มความรู้สึกอยากอาเจียนเอาไว้
เงยตามองไปรอบ ๆ
รู้สึกเพียงว่าท่ามกลางลำแสงมืดสลัว ดูเหมือนว่าจะมีดวงตาหลายสิบคู่กำลังมองไปยังตน
เขาทำร่างกายแข็งทื่อ รักษาร่างให้อยู่ในท่ายืนนิ่งไม่ไหวติง
ต่อมา ก็ได้ยินเสียง "ปัง" ดังขึ้นหนึ่งที
วัตถุหลายชิ้นถูกโยนลงกระแทกตรงกลางพอดีห้องโถงอย่างหยาบคายรุนแรง