กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อผู้ยิ่งใหญ่หมายเลข 0001 พูดจบ ก็เอนหลังพิงแล้วหลับตาพักจิตต่อ
โจวไป๋ไม่รู้ว่าการที่อีกฝ่ายมีชีวิตรอดมาได้อย่างมีสติขนาดนี้ เกี่ยวข้องกับการหลับตาพักจิตทุกวันหรือไม่
แต่ในเมื่อผู้ยิ่งใหญ่พักผ่อนอีกแล้ว โจวไป๋จึงไม่รบกวน เขาถือเสื้อผ้าที่ซักเสร็จแล้วเดินไปยังระเบียง แล้วเริ่มตากผ้า
ระเบียงมีราวเหล็กล้อมอยู่รอบด้าน
โจวไป๋มองผ่านราวเหล็กไปยังทิวทัศน์ด้านนอก
จากนั้นก็ตากเสื้อผ้าไปพลาง ครุ่นคิดถึงวิธีการหลบหนีออกไปจากโรงพยาบาลจิตเวชแห่งนี้ไปพลาง
ดันเจี้ยนนี้ต่างจากดันเจี้ยนอื่นอยู่บ้าง
เพราะข้อเรียกร้องในการเคลียร์มีเพียงข้อเดียว นั่นคือหลบหนีออกไปจากโรงพยาบาลจิตเวชแห่งนี้