กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
แม้แต่โจวไป๋เองก็คิดไม่ถึงว่า แผนนี้จะได้ผลจริง ๆ
เพียงแต่ตอนนี้แม่หลินราวกับละเมอเดิน จูงมือโจวไป๋แล้วลากจูงเขาเดินออกไปนอกประตู
สิ่งนี้ทำให้โจวไป๋ไม่รู้เลยว่า เมื่อเธอมีสติกลับมา ทุกสิ่งจะลงเอยอย่างไร
และในขณะที่โจวไป๋ถูกเธอลากจูงจนเดินมาถึงหน้าประตูห้องที่อาเจินกับอาหลงพักอยู่นั้น เสียงบนเพดานกลับจัดการบทสรุปไว้ให้เขาเรียบร้อยแล้ว
"เสียงหวิว ๆ..."
มีเสียงร้องไห้ลอยมาอีกระลอก
โจวไป๋รู้สึกเพียงว่า ตอนที่ตนได้ยินเสียงร้องไห้ระลอกนี้ ศีรษะก็คล้ายกับถูกฟ้าผ่าใส่ ราวกับดำไหม้เกรียมไปหมดแล้ว
แม่หลินจูงมือโจวไป๋แล้วล้มลงไปบนพื้น
ส่วนโจวไป๋ก็ถูกเธอดึงรั้งจนลงไปนอนอยู่ด้านข้างด้วยกัน