ตอนที่ 376 คุณกับพวกเขาไม่ใช่พวกเดียวกัน

ในมุมมองที่โจวไป๋มองเห็น สยงสยงถือน่องไก่ชิ้นหนึ่งจ่อไว้ที่ริมฝีปาก

กัดลงไปคำหนึ่ง แต่กลับไม่ได้กัดโดนอะไรเลย

เคี้ยวอากาศอยู่อย่างนั้นอย่างเอร็ดอร่อย ราวกับได้กินสิ่งของเข้าไปจริง ๆ

โจวไป๋คิดว่าตนเองมองผิดไป จึงยืนนิ่งไม่ขยับ คอยดูพวกเขาอย่างเหม่อลอย

"ซ่อมเสร็จแล้ว ก็กลับบ้านสิ

หรือว่า นายอยากจะอยู่ต่อเพื่อกินสิ่งของด้วยกัน?"

พ่อหลินประคองถือชามข้าวสวยไว้ในมือ ถือตะเกียบส่งอากาศเข้าในปากตัวเองคำหนึ่งเช่นกัน จากนั้นก็เริ่มเคี้ยว

โจวไป๋คอยดูการเคลื่อนไหวของพวกเขาทั้งสามคน รู้สึกเพียงหนังศีรษะชาวาบขึ้นมาวูบหนึ่ง

ฉากนี้เหมือนกับอะไรน่ะหรือ?

ฉากนี้ก็เหมือนกับตอนที่คุณยังเด็ก กำลังเล่นพ่อแม่ลูกกับพวกเพื่อนร่วมทาง