กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
โจวไป๋เห็นว่าบนมือของอาเจินถือถุงพัสดุใบหนึ่งอยู่
ขนาดของถุงใบนั้นดูแล้ว พอดีใส่เสื้อผ้าได้หนึ่งตัว
โจวไป๋มองปราดเดียว ในใจพลันเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาทันที
"ผมว่า...ผมไม่เดาจะดีกว่า..."
อาเจินเห็นปฏิกิริยาของโจวไป๋ ก็เอามือปิดปากหัวเราะขึ้นมาอีก
"เกลียดชัง คุณทำท่าทางแบบนี้ ฉันจะรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังรังแกคุณอยู่นะ
แหม ให้ตายสิ ไม่เดาก็ไม่เดา
ให้คุณนะ คุณแกะออกดูเอาเองสิ"
อาเจินส่งยิ้มมองโจวไป๋ตลอดเวลา เธอยื่นมือออกไปยาว วางถุงพัสดุลงบนมือของโจวไป๋
โจวไป๋ถือถุงพัสดุใบนั้น เหงื่อเย็นโผล่ออกมาบนหน้าผาก