กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“อาการป่วยของเหยาเหยาทวีความรุนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง หากปล่อยปละละเลย ในที่สุดส่วนที่กลายพันธุ์เหล่านี้จะปกคลุมจนเต็มทั่วทั้งร่างของเธอ และเธอจะสูญเสียสติ ถึงขั้นเริ่มทำร้ายผู้อื่น”
โจวไป๋รู้ว่าการพูดแบบนี้ของตนโหดร้ายมาก แต่ก็จำต้องบอกความเป็นไปได้ที่เลวร้ายที่สุดให้คุณหลานสาวรู้ก่อน
เมื่อคุณหลานสาวได้ยินโจวไป๋พูดเช่นนี้ น้ำตาก็ผุดขึ้นในดวงตาทันที
“ไม่มีวิธีการรักษาเธอเลยหรือ?”
โจวไป๋ชี้ไปที่มีดเล็กในมือคุณหลานสาว
“ความเจ็บปวดสามารถยับยั้งมลทินได้ คุณตัดส่วนที่กลายพันธุ์บนตัวเธอออก เธอจะหยุดกลายพันธุ์”
พอคุณหลานสาวได้ยิน มือที่ถือมีดเล็กก็อดไม่ได้ที่จะสั่นเทา