ตอนที่ 47 โจวไป๋เป็นคนเลว?

เล่อเล่อกอดไว้แน่นลูกบอลในมือ จากนั้นก็เบือนหน้าหนี ไม่แม้แต่จะมองโจวไป๋เลยสักแวบ

"ฮึ! ฉันไม่เล่นลูกบอลกับนายหรอก นายเป็นคนเลว"

โจวไป๋ได้ยินเข้า ก็ชะงักงันไปทันที

บทละครนี้ทำไมถึงไม่เหมือนกับที่ตัวเองคิดไว้ล่ะเนี่ย?

เด็กน้อยที่ก่อนหน้านี้ยังคอยเรียกพี่ชายด้วยน้ำเสียงหวานเจี๊อย กลับคำไม่รู้จักกันเสียแล้วหรือ?

"พี่ชายจะเป็นคนเลวได้ยังไงกันล่ะครับ?"

โจวไป๋ไม่มีค่าประสบการณ์ในการปลอบเด็กมากนัก จึงหัวเราะแหะ ๆ ออกมาอย่างกระอักกระอ่วน

แต่คำพูดที่เปล่งออกมานั้นฟังดูแล้ว กลับยิ่งเหมือนคนเลวเข้าไปใหญ่

เล่อเล่อหันร่างกายทั้งหมดไปทางหน้าต่างอย่างต่อต้าน โจวไป๋จึงมองเห็นเพียงเงาด้านหลังของเขาเท่านั้น

"แม่บอกว่า คนที่กินเม็ดยาแบบนั้นล้วนเป็นคนเลวทั้งนั้น