ตอนที่ 46 คนโง่ที่ไม่รู้จักของดี

คุณย่าก็มองไปยังกฎระเบียบข้อสองเช่นเดียวกัน

จากนั้น ทันใดนั้นเธอก็ส่ายหน้าอย่างแน่วแน่

“ตาแก่ ไม่ใช่สถานีรถไฟนี้หรอก พวกเราอย่าเพิ่งลงจากรถเลย

ลูกชายพวกเรา ไม่แน่อาจจะกำลังรอพวกเราอยู่ที่ทางออกจากสถานีแล้วก็ได้”

คุณย่ากระตุกดึงชายเสื้อของคุณปู่

คุณปู่ก็พยักหน้าเห็นด้วย

จากนั้นทั้งสองคนจึงนั่งกลับลงไปบนที่นั่ง

เมื่อโจวไป๋เห็นพวกเขากลับไปนั่ง ก้อนหินที่ถ่วงอยู่ในใจก็ถือว่าโล่งไปได้ครึ่งหนึ่ง

ผู้โดยสารที่เหลืออยู่ ไม่มีใครต้องการจะลงจากสถานีรถไฟนี้เลย

เวลา 5 นาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว