กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 255 ทางสองแพร่งกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
“ลูกก็มีเรื่องเล็ก ๆ อยากจะทูลขอเหมือนกันพ่ะย่ะค่ะ”
เซียวว่านผิงสบโอกาสพูดขึ้น
ถ้าบอกว่าไม่มี คงดูปลอมเกินไป
แถมเขามีเรื่องอยากขอจริง ๆ ด้วย
“เจ้าว่ามา เราอนุญาตทุกอย่าง”
“แค่ก ๆ”
เซียวว่านผิงแกล้งกระแอมแล้วตอบว่า “ถ้าลูกไปแดนเหนือ เกรงว่ากิจการหอสุราในเมืองหลวงจะโดนคนคิดไม่ดีจ้องเล่นงาน... ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งเหล่านั้นคือรากฐานที่ทำให้ลูกใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไปได้ตลอดชีวิต”
เขาเกาหัว ทำท่าทางซื่อบริสุทธิ์ใจดี
“เรื่องนี้ง่ายนิดเดียว หอสุราของเจ้า เดี๋ยวเราจะพระราชทานหนังสือเหล็กอภัยโทษให้แผ่นหนึ่ง เจ้าเอาไปแขวนไว้สูง ๆ ทั่วทั้งต้าเหยียนนอกจากเราแล้ว ต่อให้เกิดเรื่องอะไรขึ้น ใครก็แตะต้องไม่ได้ทั้งนั้น รวมทั้งรัชทายาทด้วย”