กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 254 ท่วงท่าอันองอาจ
จักรพรรดิจิ่งรู้ดีว่า พอโรคสติเฟื่องของเขากำเริบขึ้นมา ก็จะจำเรื่องราวอะไรไม่ได้อีก
ตอนนั้นพระองค์เลยไม่ได้พูดอะไรต่อ
“เสด็จพ่อ ลูกรู้ตัวว่าทำความผิดครั้งใหญ่ ไม่กล้าหวังให้เสด็จพ่ออภัย ขอแค่เสด็จพ่อรักษาสุขภาพให้ดี แคว้นต้าเหยียนจะขาดเสด็จพ่อไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ”
ต่อให้คำพูดจะซ้ำซากจำเจ แต่คำเยินยอก็ไม่เคยล้าสมัย
บวกกับการแสดงที่แนบเนียนของเซียวว่านผิงตั้งแต่เกิด ทำให้สีหน้าของจักรพรรดิจิ่งดูผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด
“ช่างเถอะ เป็นเจ้าห้าที่คิดจะฆ่าเจ้าก่อน โทษเจ้าไม่ได้หรอก”
พระองค์โบกมือ
“นั่งลงเถอะ”
“ลูกไม่กล้าพ่ะย่ะค่ะ”