ตอนที่ 46 การแสดงออกอย่างบ้าบิ่น

ตอนที่ 46 การแสดงออกอย่างบ้าบิ่น

อะไรนะ เจ้าเขียนงั้นหรือ

พอได้ยินแบบนั้น เซียวว่านผิงก็หยุดเดินทันทีแล้วเหลียวหลังไปมองเซียวว่านชาง

แววตานั้นเหมือนกำลังมองคนปัญญาอ่อนอยู่ไม่มีผิด

ขนาดตัวเขาเองยังไม่กล้าอ้างเลยว่ากลอนอมตะบทนี้มาจากฝีมือของตัวเอง

แล้วไอ้เซียวว่านชางนี่เอาความมั่นหน้ามาจากไหน

ก็ใช่น่ะสิ ข้าเป็นคนแต่งเอง

เซียวว่านชางไขว้มือไว้ด้านหลัง

กู้ซูชิงประหลาดใจยิ่งนัก นางไม่เข้าใจเลยว่ากลอนที่ออกจากปากเซียวว่านผิง ทำไมถึงกลายเป็นผลงานของเซียวว่านชางไปได้

แต่นางก็ไม่ได้พูดขัดอะไร ทำได้แต่นั่งรอให้อีกฝ่ายพูดต่อเงียบ ๆ