กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 297 เรี่ยวแรงเหือดแห้ง ศัตรูตกค้างผู้โลภโมโทสัน
ลมพิมะยังคงโหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง ทว่าเบื้องหน้าขบวนรถซีซาน ย่อมไม่มีศัตรูตนใดยืนหยัดอยู่ได้อีกต่อไปแล้ว
ภายนอกรถ
ซูอี้มองดูห้วงเหวที่ถูกปิดผนึกด้วยน้ำแข็ง เส้นประสาทที่ตึงเครียดในที่สุดก็ผ่อนคลายลงอย่างสิ้นเชิง
พลังจิตวิญญาณเกินขีดจำกัดอย่างรุนแรงส่งผลสะท้อนกลับซัดสาดเข้ามาประดุจระลอกคลื่น เบื้องหน้าเธอพลันมืดดับเป็นระลอก ขาทั้งสองข้างอ่อนยวบ ร่างทั้งร่างหงายหลังล้มลงไป
ทว่าเธอไม่ได้ร่วงหล่นลงบนแผ่นเกราะอันเย็นเยียบ
อ้อมอกอันกว้างขวาง แข็งแกร่ง และแฝงด้วยอุณหภูมิร่างกายที่คุ้นเคย ได้รองรับร่างของเธอเอาไว้อย่างมั่นคง