ตอนที่ 296 ปาฏิหาริย์แห่งมิติ ห้วงเหวน้ำแข็งหมื่นจั้ง

ตอนที่ 296 ปาฏิหาริย์แห่งมิติ ห้วงเหวน้ำแข็งหมื่นจั้ง

สภาพแวดล้อมภายนอกกลายสภาพเป็นแดนชำระที่แท้จริงไปแล้ว

หิมะและน้ำแข็งกำลังละลาย ลมพายุรุนแรงกำลังกู่ร้อง เสียงกรีดร้องโหยหวนของฝูงแมลงและเสียงคำรามลั่นของแมลงแม่พันธุ์สอดประสานปะปนกัน

ซูอี้ยืนอยู่นอกรถหุ้มเกราะ ลมพายุรุนแรงพัดผมสั้นของเธอปลิวลู่ไปข้างหลังจนเหยียดตรง เธอไม่ได้สวมหมวกเกราะ เพราะการลงมือหลังจากนี้จำเป็นต้องปลดปล่อยพลังจิตวิญญาณถึงขีดสุดโดยไม่เก็บงำ สิ่งกีดขวางทางกายภาพใด ๆ ล้วนจะส่งผลกระทบต่อการรับรู้ของเธอทั้งสิ้น

เธอจับจ้องแมลงแม่พันธุ์ลาวาที่ยืนตระหง่านดุจขุนเขาและวางก้ามไร้เทียมทานตัวนั้น ซึ่งอยู่ห่างออกไปห้าร้อยเมตรเบื้องหน้าตาไม่กะพริบ