เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 156 แฝงตัวเข้าสู่ภายในค่ายศัตรู
รถตีนตะขาบแล่นฝ่าพายุหิมะไปเกือบหนึ่งชั่วโมง
สะพานยกระดับสิ้นสุดลงนานแล้ว ลู่สือเหยี่ยนขับรถมุ่งหน้าเข้าสู่เขตอุตสาหกรรมร้างตามเส้นทางที่อู๋ฮ่าวชี้บอก ผิวถนนแถบนี้ถูกหิมะทับถมและซากปรักหักพังของอาคารโรงงานที่พังถล่มปิดคลุมจนมิด ตัวรถกระแทกกระชั้นอย่างรุนแรง ฐานล่างขูดครูดเข้ากับเหล็กเส้นที่ฝังอยู่ใต้หิมะเป็นระยะจนเกิดเสียงเสียดสีบาดแก้วหู
“ข้างหน้านั่นก็ถึงแล้ว” อู๋ฮ่าวจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างรถ พลางชี้นิ้วไปยังที่ห่างไกล
ลู่สือเหยี่ยนเหยียบเบรก รถตีนตะขาบหยุดนิ่งสนิทอยู่ด้านหลังอาคารโรงงานที่พังถล่มไปครึ่งหนึ่ง
เมื่อมองตรงไปข้างหน้าผ่านกระจกบังลม ห่างออกไปราวสองกิโลเมตรมีเนินเขาดำโล้นเตียนลูกหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ ณ บริเวณไหล่เขา ไฟสปอตไลต์แสงจ้าสองดวงกำลังสาดส่องกวาดไปมา เสาแสงกระทบเข้ากับเกล็ดหิมะที่ปลิวว่อนเต็มท้องฟ้าจนกลายเป็นความขาวโพลนไปทั่วแถบ
นั่นคือฐานหลุมหลบภัยของค่ายหมาป่าดำ