เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 155 ออกเดินทางผ่านอุโมงค์ ปกป้องบ้านเกิด
ประตูเหล็กของทางเดินใต้ดินส่งเสียง “แกร๊ก” ถูกล็อกลง
ซูอี้เก็บกุญแจใส่กระเป๋า
ในทางเดินไม่มีไฟ มืดจนมองไม่เห็นแม้แต่นิ้วมือตัวเอง อู๋ฮ่าวคว้ามือขึ้นมากดเปิดไฟฉายขนาดเล็กที่ติดอยู่ตรงไหล่ซ้ายของเสื้อเกราะยุทธวิธี แสงสีขาวสาดส่องออกไป สว่างวาบเผยให้เห็นพื้นปูนซีเมนต์ข้างหน้าไกลสิบกว่าเมตร
บนพื้นมีน้ำขัง เศษปูนบนผนังร่วงกราว ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอับชื้นและกลิ่นสนิมเหล็ก
“ฉันเปิดทาง อู๋ฮ่าวระวังหลัง ข้างหน้ามีกับระเบิดที่ฉันฝังไว้ ฉันต้องคอยดูหน่อย” ลู่สือเหยี่ยนเดินอยู่ข้างหน้า
เขารูปร่างสูงใหญ่ ช่วงไหล่กว้าง ด้านหลังสะพายกระเป๋าผ้าใบสีดำใบหนึ่ง กระเป๋ายาวมาก เกือบจะถึงหัวเข่าของเขา ด้านในบรรจุปืนซุ่มยิงหนักขนาดลำกล้อง 12.7 มิลลิเมตรกระบอกนั้น ตัวปืนถูกถอดแยกออกเป็นสองท่อน เมื่อรวมกับกล้องเล็งและลำกล้องปืนสำรองแล้ว หนักร่วมสี่สิบกว่าจิน