เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
### บทที่ 60 ฝันร้ายที่ไม่อาจลืมเลือน
ทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น ลมหายใจของหลินชิงไป๋ก็พลันสะดุด หัวใจราวกับถูกฉีกกระชากออกจากอก เส้นเลือดทุกสายปริแตกจนโลหิตไหลทะลัก ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่าง
โลหิตทั่วทั้งร่างพุ่งขึ้นสู่ศีรษะตามเส้นเลือดทุกสาย ปลายนิ้วของเขางองุ้มเข้าหากันและสั่นระริกอย่างไม่อาจควบคุม
อาจารย์...
อาจารย์...
นั่นคือเสียงของซีอัน
เป็นเสียงของซีอันในวัยเยาว์ที่เคยพูดกับเขา น้ำเสียงยังคงเจือความไร้เดียงสาและความออดอ้อนพึ่งพิงอย่างที่เคยเป็น
ความทรงจำในอดีตเหล่านั้นราวกับเถาวัลย์ป่าที่เติบโตอย่างไร้ระเบียบ พันรัดหัวใจของหลินชิงไป๋แน่นขึ้นเรื่อย ๆ จนความคิดของเขาสับสนยุ่งเหยิง
ทุกเสียงที่ได้ยินราวกับคมมีดกรีดเฉือนเนื้อหนัง ทุกถ้อยคำราวกับกำลังบดขยี้กระดูกของเขาทีละชิ้น
อาจารย์...