เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
### บทที่ 40 เพลิงเผาขุนเขา สังหารล้างวังหลวง
ยามที่ซีอันกลับถึงค่ายทหารก็ดึกมากแล้ว
ตามปกติ เวลานี้เหล่าทหารและคนรับใช้ในค่ายควรพักผ่อนกันหมดแล้ว ภายในค่ายควรเงียบสงัดไร้เสียงใด ๆ ทว่าเมื่อซีอันกลับมาถึง กลับพบว่าทั่วทั้งค่ายสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ เหล่าทหารต่างถือคบเพลิงวิ่งกันขวักไขว่ด้วยท่าทางเร่งรีบ
ทันทีที่เห็นซีอันลงจากหลังม้า ทุกคนก็หยุดฝีเท้าแล้วทำความเคารพ
“ท่านแม่ทัพซี!”
“ท่านแม่ทัพซี!”
ซีอันกลับทำราวกับไม่ได้ยิน เขาสาวเท้ายาว ๆ ตรงไปยังกระโจมบัญชาการอย่างรวดเร็ว
เมื่อเปิดม่านกระโจมเข้าไป ก็เห็นผู้คนกลุ่มหนึ่งกำลังมุงล้อมเตียงนอนอยู่ภายใน ขณะที่เยว่ฮุยกับรองแม่ทัพสวี่ยืนอยู่หน้าโต๊ะ ก้มมองแผนที่วางกำลังพลพลางปรึกษาหารือกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
เมื่อเห็นซีอันกลับมา รองแม่ทัพสวี่ก็รีบก้าวเข้ามารายงานสถานการณ์ทันที
“ท่านแม่ทัพ เสบียงของพวกเราถูกลำเลียงมาถึงเขาชุนซานนอกเมืองในคืนนี้ รองแม่ทัพหลินจึงนำทหารกลุ่มหนึ่งลอบออกไปรับเสบียง แต่กลับถูกกองทัพค่ายตะวันตกบุกโจมตีอย่างกะทันหัน จำนวนข้าศึกมากกว่าทหารของเราถึงสามเท่า ฝ่ายเราไม่อาจฝ่าวงล้อมออกมาได้ จึงสูญเสียกำลังพลไปมาก แม้แต่รองแม่ทัพหลินก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสขอรับ”