เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอชิวเซียง
### บทที่ 29 หัวใจที่มิอาจครอบครอง
ผู้เสียชีวิตคือเสนาบดีหยวนและภรรยาของเขา
หลินชิงไป๋ยืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้น มือและเท้าเย็นเฉียบราวกับถูกแช่อยู่ในน้ำแข็ง
เพียงหนึ่งเค่อก่อนหน้านี้ เสนาบดีหยวนยังพูดคุยหัวเราะกับเขาอย่างมีความสุข ใบหน้าของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนขณะอยู่เคียงข้างภรรยาและบุตร
ครอบครัวทั้งสามคนจับมือกันเดินไปยังริมแม่น้ำที่สว่างไสวด้วยแสงโคมไฟ ท่ามกลางโคมลอยที่ค่อย ๆ ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า
ทว่าบัดนี้ลำคอของเสนาบดีหยวนกลับถูกคมมีดปาดจนเป็นแผลฉกรรจ์ ร่างของเขานอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นโคลนสกปรก ใบหน้าและร่างกายเต็มไปด้วยรอยเท้าของผู้คนที่วิ่งหนีอย่างแตกตื่น จนแทบไม่อาจมองเห็นเค้าโครงใบหน้าเดิมได้อีก
บาดแผลลึกบริเวณลำคอเกือบตัดศีรษะของเสนาบดีหยวนจนขาดออกจากร่าง ทำให้ศีรษะและลำตัวบิดเอียงเป็นมุมผิดธรรมชาติ
โลหิตพุ่งกระเซ็นจากลำคอไปไกลหลายจั้ง เปรอะเปื้อนแม้กระทั่งใบไม้บนต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ห่างออกไปหลายเมตร ย้อมพื้นดินริมแม่น้ำจนกลายเป็นสีแดงฉาน
ส่วนภรรยาของเสนาบดีหยวนถูกแทงเข้าที่ช่องท้องหลายครั้ง
แม้สิ้นใจแล้ว ดวงตาของนางก็ยังเบิกกว้าง ลูกตาปูดโปนออกมาเล็กน้อย ราวกับยังเต็มไปด้วยความตกตะลึงและความคับแค้นที่ไม่อาจคลายลงได้