บทที่ 28 เหตุฆาตกรรมในคืนเทศกาลโคมไฟ

### บทที่ 28 เหตุฆาตกรรมในคืนเทศกาลโคมไฟ

คืนนั้นร่างกายของหลินชิงไป๋ยังไม่ฟื้นตัวดีนัก เพียงฝ่ามือของซีอันผละออกจากหน้าท้อง บริเวณนั้นก็กลับมาเย็นเฉียบราวกับก้อนน้ำแข็งอีกครั้ง

ซีอันจึงนอนตะแคงอยู่ด้านหลังหลินชิงไป๋ สอดแขนโอบผ่านเอวของผู้เป็นอาจารย์จากด้านหลัง ใช้ฝ่ามืออุ่นร้อนประคองหน้าท้องของเขาเอาไว้

ทั้งสองไม่ได้แนบชิดกันมากนัก ยังมีระยะห่างประมาณหนึ่งกำปั้น แต่เมื่อมองจากภายนอกกลับดูราวกับซีอันกำลังโอบกอดหลินชิงไป๋จากด้านหลัง

ปกติหลินชิงไป๋เป็นคนนอนหลับไม่ค่อยสนิท หลับได้น้อยและมักฝันอยู่เสมอ ทว่าคืนนั้นแม้จะมีเสียงประทัดดังขึ้นเป็นครั้งคราวจากด้านนอกหน้าต่าง เขากลับนอนหลับอย่างสงบสุขชนิดที่หาได้ยากยิ่ง

เขาหลับยาวจนถึงรุ่งเช้า เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมา เวลาก็ล่วงเลยไปมากแล้ว

ซีอันไม่ได้มีเวลาว่างมากมายเหมือนหลินชิงไป๋ ทุกวันเมื่อถึงยามเหม่า เขาจำเป็นต้องรีบเดินทางไปยังค่ายทหาร

หลินชิงไป๋ทอดมองรอยยับบนหมอนที่วางอยู่ข้างกาย ก่อนจะเพิ่งตระหนักได้ว่าเช้านี้ตอนตื่นนอน มือและเท้าของเขาไม่ได้เย็นเฉียบเหมือนเช่นเคยอีกแล้ว

ภายในผ้าห่มยังคงมีไออุ่นแสนสบายหลงเหลืออยู่ ทำให้ร่างกายของเขาอบอุ่นไปทั่วทั้งตัว

บางทีความอบอุ่นนี้อาจสบายมากเกินไป จนหลินชิงไป๋อดรู้สึกอาลัยอาวรณ์ไม่ได้