เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอชิวเซียง
### บทที่ 23 ข่าวร้ายในวันเกิด
เมื่อถึงยามเช้า ป้าเหลียนก็กลับมายังห้องนอนของหลินชิงไป๋
หลินชิงไป๋ตื่นนอนแล้ว เขาแต่งกายเรียบร้อย นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ข้างหน้าต่าง ทว่าสายตากลับทอดมองออกไปด้านนอกอย่างเหม่อลอย
ป้าเหลียนเดินเข้ามาหาเขาอย่างเงียบเชียบ
แม้นางจะพยายามลดเสียงฝีเท้าให้เบาที่สุด แต่หลินชิงไป๋ก็ยังรับรู้ถึงการมาถึงของนาง เขาค่อย ๆ หันหน้ากลับมาแล้วเอ่ยถาม
“ไปแล้วหรือ”
ขอบตาของป้าเหลียนยังคงแดงเรื่อ นางตอบเสียงเบาว่า “ไปแล้วเจ้าค่ะ”
หลินชิงไป๋นิ่งเงียบไปนาน
เมื่อถึงยามเฉิน เสียงแตรศึกก็ดังก้องขึ้นทั่วเมืองหลวง เสียงนั้นทุ้มกังวานและทรงพลัง แฝงไว้ด้วยความยิ่งใหญ่เกรียงไกรอันเป็นเอกลักษณ์ของกองทัพนับหมื่นนาย
จากนั้นเสียงประทัด เสียงกลองศึก เสียงเกือกม้า และเสียงพูดคุยอื้ออึงของผู้คนก็ดังตามมา ดึงดูดให้ชาวเมืองหลวงต่างพากันออกมาชม