บทที่ 21 เงาลึกลับใต้แสงจันทร์

บทที่ 21 เงาลึกลับใต้แสงจันทร์

หลินชิงไป๋อดทนมาตลอดทาง ขณะนั่งอยู่ในรถม้า เขารู้สึกปั่นป่วนในท้องอย่างรุนแรง คลื่นไส้จนแทบจะอาเจียนออกมา แต่ก็ยังฝืนทนจนกระทั่งกลับถึงจวนได้ในที่สุด

บ่าวไพร่กลุ่มหนึ่งยืนรออยู่หน้าประตูจวนมานานแล้ว เมื่อเห็นหลินชิงไป๋กลับมา ต่างก็กรูกันเข้ามาต้อนรับ บ้างยื่นเตาอุ่นมือให้ บ้างเอ่ยถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง ทว่าเมื่อเหลือบเห็นสีหน้ามืดครึ้มของซีอัน ทุกคนก็พากันหุบปากเงียบ

สีหน้าของหลินชิงไป๋ย่ำแย่อย่างเห็นได้ชัด แม้แต่จะเดินให้มั่นคงยังทำไม่ได้

ซีอันประคองเขากลับไปจนถึงห้องนอน เมื่อภายในห้องเหลือเพียงพวกเขาสองคน หลินชิงไป๋ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขารีบยกมือปิดปากแน่น อีกมือคว้าชายแขนเสื้อของซีอันเอาไว้

ซีอันรีบประคองหลินชิงไป๋ให้นั่งลงบนเก้าอี้ ก่อนก้มลงหยิบกระโถนเคลือบสีเขียวอ่อนที่วางอยู่บนพื้นขึ้นมาจ่อใกล้ริมฝีปากของเขา