กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 161 ผมดีใจจริง ๆ
ถังเหยาเหยาสะดุ้งไปทั้งตัว ค่อย ๆ หันกลับไป
ซ่งชิงหลินยิ้มบาง ๆ แล้วตบเตียงผู้ป่วยข้างกายเบา ๆ พลางพูดว่า "มานี่สิ นั่งตรงนี้"
ถังเหยาเหยาไม่อยากไป แต่ใจที่อยากจะไปกลับแรงกว่า เธอจึงเดินไป
ความดื้อครั้งสุดท้ายคือเธอไม่นั่งลงบนเตียง แต่ยืนอยู่หน้าเตียง ก้มหน้าพูดเสียงอู้อี้ว่า "ทำไม?"
ซ่งชิงหลินก็ไม่ยืนกรานให้ถังเหยาเหยานั่งลง แต่พูดว่า "คืนนี้เธอมาหาผมได้ ผมดีใจมากเลย!"
"หา?!" ถังเหยาเหยาเงยหน้าขึ้นมองซ่งชิงหลินที่ยิ้มเหมือนดอกไม้ด้วยความสงสัย
"เธอคิดถึงผมเป็นคนแรกตอนเจอเรื่อง แล้วก็มาหาผม นี่ทำให้ผมดีใจมาก"
ถังเหยาเหยาดื้อรั้นคิดว่า ถึงฉันจะคิดถึงนายเป็นคนแรก แต่ฉันก็มาหาเสี่ยวจ้าวเกอ นายต่างหากที่บังคับให้ฉันเข้ามาคุยกับนาย