บทที่ 476 ซ่งยวี่: ไม่มีทาง เป็นเถ้าแก่เนี๊ยให้ฉันเหรอ?

บทที่ 476 ซ่งยวี่: ไม่มีทาง เป็นเถ้าแก่เนี๊ยให้ฉันเหรอ?

วันต่อมา

ข่าวงานฉลองวันเกิดอายุครบ 60 ปีของผู้นำตระกูลเติ้งแห่งนาเยแพร่สะพัดไปทั่วเมืองรอบข้างอย่างรวดเร็ว สร้างความฮือฮาและประหลาดใจอีกครั้งอย่างไร้ข้อกังขา

ขณะเดียวกัน มันยังเป็นแนวทางให้บรรดาผู้สูงอายุในอำเภอได้เห็นภาพการจัดงานฉลองแซยิดครบรอบ 60 ปีอีกด้วย

น่าเสียดายที่เมื่อมองไปทั่วทั้งอำเภอป๋อไป๋ คงไม่มีใครนอกจาก เติ้งชื่อหรง อีกแล้วที่จะสามารถจัดงานวันเกิดที่หรูหราอลังการเช่นนี้ได้

ท้ายที่สุดแล้ว งานเลี้ยงวันเกิดงานเดียวมีค่าใช้จ่ายสูงถึงหลายแสนหยวน แม้แต่ในชนบทของยุคสมัยรุ่นหลัง ก็มีน้อยคนนักที่จะยินดีจ่ายเงินมากขนาดนี้ นับประสาอะไรกับยุคนี้ หากไม่ใช่ครอบครัวที่ร่ำรวยอย่างแท้จริง ใครเล่าจะกล้าใช้จ่ายมือเติบขนาดนี้?

บรรดาลูกๆ ต่างก็งุ่นอยู่กับงานของตนเอง หลังจากกลับมาร่วมฉลองวันเกิดให้พ่อตา เติ้งชื่อหรง แล้ว พวกเขาก็รีบกลับไปทำหน้าที่ของตัวเองทันที

เติ้งชื่อหรงก็ไม่ได้อยู่เฉยเช่นกัน เขานำทีมเดินทางไปปักกิ่งอีกครั้งเพื่อเข้าร่วมการประมูลแชมป์โฆษณา CCTV ประจำปีครั้งที่สอง

เมื่อเดือนพฤศจิกายนปีที่แล้ว เติ้งชื่อหรง ในฐานะตัวแทนของกลุ่มบริษัทเติ้งส์ ได้ทุ่มเงิน 33,333,333 หยวนคว้าสิทธิ์แชมป์โฆษณา CCTV คนแรกมาครอง ก่อนจะโหมประชาสัมพันธ์น้ำแร่ "หนงฟู่อวี่เฉวียน" ที่ตอนนั้นยังไม่มีใครรู้จักอย่างหนักหน่วง