บทที่ 426 เติ้งหยุนเหิง: ฉันเพิ่งอยู่ปีสอง แต่ครอบครัวก็ปูทางไว้ให้หมดแล้ว

บทที่ 426 เติ้งหยุนเหิง: ฉันเพิ่งอยู่ปีสอง แต่ครอบครัวก็ปูทางไว้ให้หมดแล้ว

วันสิ้นปี

ทุกอย่างยังคงดำเนินไปตามธรรมเนียมเดิม: เริ่มแรกต้องหุงข้าว จากนั้นต้มหมูสามชั้นทั้งชิ้นกับไก่ทั้งตัวเพื่อนำไปเซ่นไหว้บรรพบุรุษ

เมื่อการเซ่นไหว้บรรพบุรุษเสร็จสิ้น เติ้งจื่อหรงก็เตรียมอาหารเลิศรสชุดใหญ่ไว้เต็มโต๊ะ

เมื่อเทียบกับปีที่แล้ว ซึ่งลูกสาวคนเล็กแต่งออกไปและสะใภ้รองยังคงอยู่ทางฝั่งมณฑลฝูเจี้ยน ปีนี้จึงมีสมาชิกมาร่วมฉลองวันปีใหม่น้อยลงกว่าเดิมสองคน

โชคดีที่มีลูกหลานรายล้อมเป็นเรื่องที่ดี แม้จะมีลูกสาวแต่งงานออกไปสองคนและลูกชายอีกสองคนไม่ได้กลับมาร่วมฉลองปีใหม่ แต่เขาก็ยังมีลูกชายถึงสามคนที่อยู่เป็นเพื่อนฉลองปีใหม่ในหมู่บ้านเก่าแห่งนี้ ซึ่งถือว่ามีจำนวนมากกว่าหลาย ๆ ครอบครัวในยุคสมัยต่อมาเสียอีก

ในวันสิ้นปีของทุก ๆ ปีที่ผ่านมา เมื่อครอบครัวมารวมตัวกัน เติ้งจื่อหรงมักจะให้พวกเขารายงานความสำเร็จในรอบปี และปีนี้ก็เช่นกัน

เมื่อเริ่มลงมือรับประทานอาหาร เติ้งจื่อหรงก็มองหน้าลูกชายคนโตแล้วเอ่ยขึ้นว่า "หยุนไถ เล่าความสำเร็จของแกในปีนี้ให้ฟังหน่อยซิ!"

เติ้งหยุนไถพยักหน้ารับด้วยใบหน้าเปี่ยมสุขและกล่าวว่า "ปีนี้พวกเรากอบโกยผลกำไรได้อย่างมหาศาลครับ เราขยายสาขาซูเปอร์มาร์เก็ตเพิ่มขึ้นอีกแปดแห่ง ด้วยระบบการจัดการที่เข้าที่เข้าทางและการขยายสาขาอย่างต่อเนื่อง ทำให้ต้นทุนการดำเนินงานของเราลดต่ำลงไปอีก จนตอนนี้กำไรสุทธิรวมพุ่งทะลุสิบสามล้านหยวนไปเรียบร้อยแล้วครับ"