บทที่ 328 พ่อลูกเข้าเมืองหลวง, อพาร์ตเมนต์สองห้องนอนของเติ้งอุนเฮิง

บทที่ 328 พ่อลูกเข้าเมืองหลวง, อพาร์ตเมนต์สองห้องนอนของเติ้งอุนเฮิง

หลังจากผ่านพ้นวันที่สิบสี่ของเดือนเจ็ดตามปฏิทินจันทรคติที่บ้าน เติ้งซีหรงและลูกชายคนเล็กก็มุ่งหน้าสู่เมืองหลวง

ในตอนนี้ บริษัทขนส่งเทิงหลงได้เปิดเส้นทางเดินรถจากป๋อไป๋ไปยังหนานหนิงแล้ว เติ้งซีหรงและลูกชายจึงโดยสารรถประจำทางคันใหญ่ของบริษัทตามระเบียบ

ขณะที่รถแล่นออกห่างจากป๋อไป๋ เติ้งซีหรงก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาเบาๆ

เขายังคงจำได้ว่าเมื่อหุนสี่ปีก่อน ตอนที่เขาพาลูกสาวสองคนไปตลาดหลงถันเป็นครั้งแรก ในตอนนั้นลูกสาวคนเล็กตื่นตาตื่นใจกับความเจริญรุ่งเรืองของตลาดหลงถันเสียจนทำอะไรไม่ถูก รูปลักษณ์ที่ราวกับคนนอกโลกของเธอทำให้เติ้งซีหรงรู้สึกใจหายเล็กน้อย เขาจึงบอกกับสองพี่น้องว่าเมื่อลูกชายคนที่สองสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ เขาจะพาทุกคนออกมาเปิดหูเปิดตาโลกกว้างเอง

ในตอนนั้น สองพี่น้องดีใจกันจนเนื้อเต้น!

น่าเสียดายที่แผนการมักไม่เป็นไปตามการเปลี่ยนแปลง ใครจะคาดคิดว่าในการเดินทางไปตลาดหลงถันครั้งหายากนั้น เขาจะได้พบกับลูกสะใภ้คนโต จากนั้นด้วยแผนการเล่ห์กลต่างๆ ของเขา เขาก็พาลูกสะใภ้คนโตเข้าบ้านมาในช่วงปีใหม่ได้อย่างราบรื่น

พอถึงเวลาที่ลูกชายคนที่สองสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ ลูกสะใภ้คนโตก็ตั้งครรภ์ได้หลายเดือนแล้ว คำสัญญาที่จะพาทุกพี่น้องไปเปิดหูเปิดตาจึงไม่สามารถทำตามสัญญาได้อย่างธรรมชาติ