บทที่ 303: หลังบ้านดี มีชัยไปกว่าครึ่ง ภรรยาตัวร้ายทำลายครอบครัว

บทที่ 303: หลังบ้านดี มีชัยไปกว่าครึ่ง ภรรยาตัวร้ายทำลายครอบครัว

ณ ร้านอาหารสุยเฟิง

เติ้งหยุนเหิงจัดการกับอาหารรสชาติสไตล์ป๋อไป๋ที่ไม่ได้ลิ้มลองมานานจนหนำใจ เขาซัดข้าวไปสามชามใหญ่ ก่อนจะวางชามลงด้วยความอิ่มหนำสำราญพร้อมกับพูดขึ้นว่า "ไม่ว่าจะกินอะไร อาหารบ้านเกิดก็ยังอร่อยที่สุดอยู่ดี!"

เติ้งหยุนซงที่กินเสร็จไปก่อนหน้าแล้ว หัวเราะร่าพลางเอ่ยขึ้นว่า "รองพี่ใหญ่... เอ่อ รองพี่ชาย ในเมืองหลวงคงมีอาหารอร่อยๆ เพียบเลยสินะ ที่พี่รู้สึกแบบนี้ก็เพราะไม่ได้กินอาหารบ้านเกิดมานานต่างหากล่ะ พอกลับมากินที่บ้านอีกสักสองสามมื้อ เดี๋ยวพี่ก็คงเริ่มคิดถึงอาหารในเมืองหลวงอีกแน่ๆ!"

"นั่นสินะ ต่อให้อาหารจะอร่อยแค่ไหน พอกินบ่อยเข้ามันก็เลี่ยนได้เหมือนกัน เพราะงั้นเราถึงต้องเปลี่ยนรสชาติอาหารบ้างเป็นครั้งคราว"

พูดมาถึงตรงนี้ เติ้งหยุนเหิงก็จิบชาอุ่นๆ ก่อนจะหันไปมองน้องสาวแล้วเอ่ยถาม "น้องรอง... อ๋อ น้องสาว ในเมื่อเวลายังค่ำอยู่ ทำไมไม่ลองโทรเรียกพี่เขยในอนาคตออกมาเจอหน้ากันหน่อยล่ะ?"

เนื่องจากเธอกลับมาอยู่บ้านได้สักพักแล้ว คำว่า 'พี่เขยในอนาคต' จึงไม่ได้ทำให้เติ้งหยุนเจินรู้สึกเขินอายอีกต่อไป เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า "วันนี้เขาพาชุดปฏิบัติการลงไปทำธุระที่หมู่บ้านน่ะ ป่านนี้คงยังไม่กลับมาหรอก!"

เติ้งหยุนเหิงพูดด้วยความเสียดายเล็กน้อยว่า "น่าเสียดายจمنيนะเนี่ย"

"พรุ่งนี้ลูกก็จะได้เจอผู้กำกับจูแล้วล่ะหยุนเหิง ไหนลองเล่าเรื่องที่ลูกได้เข้าร่วมขบวนพาเหรดวันชาติให้พวกเราฟังหน่อยสิ!"