บทที่ 302 ในปี 1985 การเดินทางช่วงเทศกาลตรุษจีนมาถึง และจำนวนผู้โดยสารก็พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว!

บทที่ 302 ในปี 1985 การเดินทางช่วงเทศกาลตรุษจีนมาถึง และจำนวนผู้โดยสารก็พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว!

วันที่ 1 มกราคม 1985 เวลาสิบเอ็ดโมงเช้า ที่ภัตตาคารสุยเฟิงกำลังจัดพิธีมงคลสมรสอย่างยิ่งใหญ่ เจ้าบ่าวและเจ้าสาวในงานนี้ไม่ใช่ใครอื่น นอกจาก บูจงชี่ หลานชายคนรองของเติ้งชือรง และ เหลียงอวี๋ชิง

หลังจากไปเยี่ยมเยียนครอบครัวแล้ว เหลียงอุนเฟยก็หาจังหวะเวลาเล่าสถานการณ์ของพ่อตัวเองให้ เติ้งชือรง ผู้ทำหน้าที่เฒ่าแก่แม่สื่อฟัง ทั้งสองฝ่ายต่างพึงพอใจกับการแต่งงานครั้งนี้เป็นอย่างมาก ประกอบกับปัจจัยเรื่องเฒ่าแก่เหลียง ทำให้การแต่งงานโดยเร็วที่สุดคือสิ่งที่ทั้งสองครอบครัวต่างคาดหวัง

ท้ายที่สุดแล้ว หากเฒ่าแก่เหลียงไม่สามารถผ่านพ้นปีนี้ไปได้จริงอย่างที่ท่านพูด การแต่งงานครั้งนี้ก็จะต้องเลื่อนออกไปอย่างน้อยหนึ่งหรือสองปี หรืออาจจะถึงสองสามปี ซึ่งจะเป็นเรื่องยากลำบากสำหรับทั้งครอบครัวเจ้าบ่าวและเจ้าสาวอย่างยิ่ง

ดังนั้น หลังจากปรึกษาหารือกัน ทั้งสองฝ่ายจึงตัดสินใจจัดงานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสขึ้นที่ภัตตาคารสุยเฟิงในวันขึ้นปีใหม่ ปี 1985

สาเหตุที่เลือกจัดงานเลี้ยงในตัวอำเภอแทนที่จะเป็นบ้านเกิดของ บูจงชี่ เป็นหลักใหญ่ใจความเพื่อเติมเต็มความปรารถนาของเฒ่าแก่เหลียง นั่นคือการให้ท่านได้เห็นการแต่งงานของหลานสาวเพียงคนเดียวด้วยตาตนเองและมาร่วมงานแต่งงานของเธอ เพื่อที่ว่าแม้จะมีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้น ท่านก็จะได้จากไปอย่างสงบไร้กังวล