บทที่ 279: อะไรนะ รถไป๋บายงั้นเหรอ?

บทที่ 279: อะไรนะ รถไป๋บายงั้นเหรอ?

เช้าตรู่ของวันถัดมา

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ หลี่จงเหอแบกสัมภาระแล้วขึ้นรถประจำทางเพื่อเดินทางไปยังสถานีขนส่งเยวี่ยซิ่วใต้

เมื่อปีที่แล้ว เขาขึ้นรถกลับบ้านช่วงปีใหม่เป็นครั้งแรก ด้วยความที่ไม่มีประสบการณ์จึงเผลอโบกรถขึ้นกลางทาง รถแน่นขนัดจนเขาต้องยืนตลอดทางกลับไปจนถึงอูโจว

แม้ว่าการยืนไม่กี่ชั่วโมงจะไม่ใช่เรื่องหนักหนาอะไรสำหรับคนหนุ่มสาวอย่างหลี่จงเหอ แต่ถ้ามีที่นั่ง ใครล่ะจะอยากยืนไปตลอดทาง? ทั้งไม่สบายตัวแถมยังต้องทนรับสายตาแปลกประหลาดจากคนอื่น ราวกับว่าเขาไม่ได้จ่ายค่าโดยสารอย่างนั้นแหละ

หลังจากผ่านประสบการณ์ครั้งนั้นมา หลี่จงเหอจึงมีประสบการณ์เสียที ครั้งนี้เขาตั้งใจนั่งรถประจำทางมาที่สถานีเพื่อรอขึ้นรถโดยเฉพาะ ด้วยวิธีนี้ สถานการณ์แบบปีที่แล้วจะได้ไม่เกิดขึ้นซ้ำรอยอีก

สถานีขนส่งเยวี่ยซิ่วใต้ซึ่งสร้างขึ้นในปี 1950 เป็นสถานีขนส่งทางไกลที่เก่าแก่ที่สุดของกวางโจวและยังเป็นสถานีขนส่งประจำมณฑลแห่งแรกอีกด้วย หลี่จงเหอมาเยือนสถานีนี้เป็นครั้งแรก เมื่อมองดูสถานีที่ "ยิ่งใหญ่" แห่งนี้ เขากอดอดอุทานไม่ได้ว่าสมกับเป็นสถานีของกวางโจว ช่างโอ่อ่าอลังการเสียจริง

ในขณะที่หลี่จงเหอตื่นตาตื่นใจเดินเข้าไปในสถานี เฉินกั๋วฮุ่ยและเฉินกั๋วเหมยก็เดินทางมาถึงด้วยรถประจำทางเช่นกัน

รวมถึงชาวไป๋บายคนอื่นๆ ที่ทำงานตามโรงงานต่างๆ ในกวางโจว ตราบใดที่โรงงานของพวกเขาหยุดงาน ต่างก็รีบเดินทางมาถึงสถานีแต่เช้าตรู่ด้วยรถประจำทางเพื่อต่อรถกลับบ้าน