กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel666
บทที่ 274: เชื่อหรือไม่ ฉันจะให้พ่อของแกแขวนตัวตีเสียให้เข็ด?
หมู่บ้านเป่าซาน
ครอบครัวของเติ้งสือหลานเริ่มลงมือปลูกอ้อย
นับตั้งแต่รับฟังคำแนะนำของเติ้งสือหรงผู้น้อง ครอบครัวของเติ้งสือหลานก็ได้ทำสัญญาเช่าพื้นที่ภูเขาที่เป็นที่สาธารณะของคอมมูนกว่า 600 หมู่เพื่อนำมาปลูกอ้อย ด้วยความช่วยเหลือจากบรรดาพี่น้อง อา และหลานๆ ในหมู่บ้าน หลังจากใช้เวลาบุกเบิกอยู่ร่วมปี ในที่สุดพวกเขาก็แผ้วถางผืนป่าบนภูเขาทั้ง 600 หมู่จนโล่งเตียน
ก่อนหน้าปีที่แล้ว อำเภอปอไบส่วนใหญ่จะปลูกอ้อยที่เพาะปลูกในฤดูใบไม้ผลิ โดยทั่วไปจะหว่านเมล็ดในเดือนกุมภาพันธ์หรือมีนาคม ทว่าเริ่มต้นตั้งแต่ปีนี้เป็นต้นมา หลายคนเริ่มหันมาส่งเสริมการปลูกอ้อยฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งจะปลูกในช่วงเดือนกันยายนถึงตุลาคมของปีปัจจุบันและเก็บเกี่ยวในฤดูหนาวของปีถัดไป
จังหวะเวลาช่างประจวบเหมาะพอดี ครอบครัวของเติ้งสือหลานจึงกระแสตามเทรนด์และเริ่มหันมาปลูกอ้อยฤดูใบไม้ร่วงเช่นกัน
การเลือกพันธุ์อ้อยนั้นย่อมมีเคล็ดลับเฉพาะตัว ในปอไบมีคำพังเพยทางการเกษตรกล่าวไว้ว่า “การเปลี่ยนพันธุ์พืชบ่อยๆยามทำเกษตร ย่อมดีกว่าการแบกปุ๋ยคอกมาใส่”
ก่อนการปลูกฝังอารยธรรมสมัยใหม่ อำเภอปอไบปลูกเพียงพันธุ์อ้อยพื้นเมืองผลผลิตต่ำและคุณภาพด้อยอย่างอ้อยไม้ไผ่และอ้อยหม่างฮวา ซึ่งให้ผลผลิตเพียงประมาณ 1.5 - 2 ตันต่อหมู่เท่านั้น