บทที่ 273: ก่อตั้งบริษัท ขนส่งเติงหลง กวางซี จำกัด

บทที่ 273: ก่อตั้งบริษัท ขนส่งเติงหลง กวางซี จำกัด

หลังจากร่วมรับประทานอาหารกับโจวเซิ่งลี่และคนอื่นๆ พร้อมทั้งปรึกษาหารือเกี่ยวกับความร่วมมือในปีหน้า เติงฉือหรงก็ไม่ได้พักอยู่ในเมืองหลวงต่อนานนัก วันต่อมาเขาจึงขึ้นรถไฟเดินทางกลับกวางซี

การเดินทางด้วยรถไฟในยุคนี้ ไม่ว่าจะฤดูร้อนหรือฤดูหนาวก็ล้วนแต่ยากลำบากเป็นอย่างยิ่ง

ในฤดูร้อน กลิ่นเหงื่อและกลิ่นอับต่างๆ จะตลบอบอวลเป็นพิเศษ การนั่งรถไฟติดต่อกันหลายวันหลายคืน อย่าว่าแต่จะนอนหลับสบายเลย แค่ต้องทนสูดกลิ่นประหลาดเหล่านั้นก็แทบจะทนไม่ไหวแล้ว แม้ว่าในฤดูหนาวกลิ่นอับจะเบาบางกว่ามาก แต่อากาศที่หนาวจัดก็ทำให้เป็นหวัดได้ง่ายยามนอนหลับบนรถไฟ และหากเกิดล้มป่วยเป็นหวัดขึ้นมาบนรถไฟล่ะก็ นั่นย่อมทรมานยิ่งกว่าการทนดมกลิ่นประหลาดเสียอีก

พูดสั้นๆ ก็คือ ผู้คนที่ต้องเดินทางไกลในยุคนี้ช่างแร้นแค้นและยากลำบากจริงๆ เมื่อเทียบกับคนรุ่นหลังแล้ว ช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

ระหว่างทางไม่มีเหตุการณ์อะไรน่าสนใจ หลังจากต้องทนทรมานอยู่หลายวันหลายคืน ในที่สุดเติงฉือหรงก็เดินทางกลับถึงหนานหนิงได้อย่างปลอดภัย

เช่นเคย เขาแวะพักที่เกสต์เฮาส์ในหนานหนิงหนึ่งคืน วันรุ่งขึ้นเติงฉือหรงก็ขึ้นรถโดยสารกลับอำเภอเป๋อไห่

...

ช่วงบ่าย

ร้านอาหารสุยเฟิง