บทที่ 259: โบนัสสิ้นปี

บทที่ 259: โบนัสสิ้นปี

เมื่อเดือนสิบสองตามปฏิทินจันทรคติมาเยือน สภาพอากาศก็หนาวเหน็บขึ้นเรื่อยๆ

จากการคาดการณ์ของ เติิงชือหรง อุณหภูมิต่ำสุดในตอนนี้มีแนวโน้มสูงมากที่จะลดลงถึงศูนย์องศาเซลเซียส สำหรับพื้นที่ส่วนใหญ่ในประเทศ อุณหภูมิต่ำระดับศูนย์องศานี้เป็นเรื่องที่แทบไม่ต้องเอ่ยถึง แต่สำหรับป๋อไป๋แล้ว อุณหภูมิต่ำเช่นนี้นับว่าหายากยิ่งนัก

วันหนึ่ง ระหว่างที่ เติิงชือหรง กำลังผิงไฟอยู่บ้าน อาช่างฉี หญิงสาวผู้ให้กำเนิดบุตรสาวติดต่อกันถึงห้าคน ได้เดินถือถุงผ้าเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มและเอ่ยว่า "ท่านผู้เฒ่าเก้า บ้านแม่ของฉันให้ถั่วลิสงมานิดหน่อย ฉันเลยเอามาให้ท่านไว้แกล้มเหล้าค่ะ"

เติิงชือหรงโบกมือพลางกล่าวว่า "ตามใจเธอเถอะ แต่ที่บ้านฉันไม่ได้ขาดแคลนอะไร เอาถั่วลิสงพวกนี้กลับไปกินเองเถอะ"

อาช่างฉีวางถุงผ้าลงบนม้าตัวใกล้ๆ นั่งลงแล้วกล่าวขณะผิงไฟว่า "ท่านผู้เฒ่าเก้า ฉันรู้ว่าท่านไม่ได้ขาดแคลนอะไร ถั่วลิสงเหล่านี้เป็นกับแกล้มชั้นดี ถ้าฉันเอาพวกมันกลับไปคั่วกินเอง ก็คงแค่แก้หญ้าปากคอกเท่านั้น สู้เอามาให้ท่านไว้แกล้มเหล้ายังจะดีกว่า"

เติิงชือหรงรู้ว่านางยังคงจดจำความกรุณาของเขาได้ ตอนที่นางคลอดบุตรสาวคนที่ห้า แม่สามีของนางถึงกับไม่ยอมต้มอาหารให้กินสักคำ เป็นเขาที่ต้มน้ำหวานบำรุงชามใหญ่ใส่ทั้งน้ำตาลทรายแดง เนื้อกุ้ยหลิง และไข่ไก่ให้นาง โดยให้บุตรสาวคนโตเป็นคนนำไปส่งให้ อีกทั้งเขายังตำหนิแม่สามีของนางไปชุดใหญ่ ซึ่งส่งผลให้ทัศนคติที่แม่สามีมีต่อนางเปลี่ยนไปในระดับหนึ่ง