บทที่ 249: ทุ่มทุนสร้าง

บทที่ 249: ทุ่มทุนสร้าง

ณ ภัตตาคารซุ่ยเฟิง

ภายในห้องส่วนตัว ภายใต้การนำบทสนทนาของเติ้งชื่อหรง คู่ดูตัวทั้งสองฝ่ายเริ่มต้นจากการพูดคุยเรื่องการสานผลิตภัณฑ์จากเปลือกมังคุด ก่อนจะเปลี่ยนไปคุยเรื่องการทำนา การถางป่าทำไร่ โรงอาหารรวม แปลงผักส่วนตัว และการแบ่งที่ดินทำกินส่วนบุคคล เป็นต้น เมื่อบทสนทิยาลื่นไหลประกอบกับทุกคนต่างก็เป็นคนชนบทที่มีประสบการณ์ชีวิตร่วมกัน จึงทำให้เกิดความรู้สึกอินและคล้อยตามกันได้อย่างเป็นธรรมชาติ

ในยุคสมัยรุ่นหลัง แม่สื่อมักจะเว้นพื้นที่ส่วนตัวให้ฝ่ายชายและฝ่ายหญิงได้พูดคุยทำความรู้จักกันมากขึ้น

ทว่าในยุคนี้ การดูตัวคือการนัดพบกันตรง ๆ แท้จริงแล้ว เมื่อก่อนตอนที่เติ้งชื่อหรงเคยจัดหาการดูตัวในบ้านเกิด แม้แต่การพบหน้ากันก็ยังมาในรูปแบบของการ "บังเอิญพบ" ระหว่างเดินเล่น หากมองเห็นไม่ชัดเจนพอก็แค่เดินผ่านไปผ่านมาอีกสักสองสามรอบ