เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel666
บทที่ 248 นี่อาจจะเป็นคนที่ดีที่สุดที่นางเคยพบเจอมาในชีวิต
สามวันต่อมา
สถานีขนส่งอำเภอป๋อไป่
เติ้งฉือหรงพาหลิวอ้ายหง, แม่ของอ้ายหง, พี่สะใภ้ใหญ่หลิว และพี่สะใภ้รองหลิว เดินออกจากสถานีขนส่ง
ในยุคนี้ เมื่อชาวชนบทได้เข้ามาในตัวเมืองเป็นครั้งแรก พวกเขาย่อมเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับสภาพความเป็นอยู่ในตัวอำเภอ หลิวอ้ายหงและอีกสามคนก็ไม่มีข้อยกเว้น พวกนางเดินตามเติ้งฉือหรงผู้ทำหน้าที่เป็นพ่อสื่อออกจากสถานีแล้วเริ่มหันซ้ายแลขวาสำรวจรอบด้าน
จากนั้น เมื่อเห็นว่าถนนด้านนอกล้วนปูด้วยยางมะตอย มีรถจักรยานและยานยนต์วิ่งผ่านไปมาเป็นระยะ อีกทั้งยังมีตึกสูงสี่ห้าชั้นอยู่ไกลออกไป พวกนางอดไม่ได้ที่จะคิดในใจว่าสมกับที่เป็นตัวอำเภอจริงๆ
เติ้งฉือหรงรอจนพวกนางสงบสติอารมณ์ลงได้แล้วจึงยิ้มกล่าวว่า "ท่านลุง ไปกันเถอะ พวกเราจะตรงไปที่ร้านอาหารกันเลย"
แม่ของอ้ายหงเอ่ยถามด้วยความเกรงใจว่า "อาฉี เขากำลังทำงานอยู่ที่ร้านอาหารไม่ใช่หรือ ถ้าพวกเราตรงไปที่นัดหมายแบบนี้ จะเป็นการรบกวนการทำงานของเขาหรือเปล่า?"