บทที่ 243: ความโกลาหลในหมู่บ้านนาเย่

บทที่ 243: ความโกลาหลในหมู่บ้านนาเย่

เมื่อจัดการธุระในปักกิ่งเสร็จสิ้น เติ้งซือหรงก็เตรียมตัวเดินทางกลับบ้าน

ส่วนเรื่องการปล่อยเช่าบ้านสี่ประสานนั้น ตอนนี้ยังหาผู้จัดการที่เหมาะสมไม่ได้ เขาจึงต้องพับแผนนี้ไว้ก่อนและรอจนกว่าจะเจอคนที่เหมาะสมในภายหลัง

อันที่จริง ด้วยความสามารถของลูกชายคนรองของเขา การปล่อยให้เขาช่วยดูแลบ้านสี่ประสานทั้งเจ็ดหลังนี้ก็พอจะเป็นไปได้ แต่เติ้งซือหรงไม่อยากให้เรื่องปลีกย่อยเหล่านี้มาบั่นทอนการเรียนของลูกชาย เพราะอย่างไรเสีย การเรียนของลูกชายคนรองก็คือสิ่งสำคัญที่สุด

แน่นอนว่า หากเติ้งซือหรงหาคนที่เหมาะสมมาช่วยจัดการ และปล่อยให้ลูกชายคนรองคอยช่วยดูทิศทางโดยรวมสักเล็กน้อย แบบนั้นก็ย่อมได้เช่นกัน

ระหว่างขี่รถกลับ เติ้งซือหรงก็นึกถึงเจียงเสี่ยวเสวี่ยกับลูกชายขึ้นมาโดยกะทันหัน เมื่อเคยเดินทางร่วมกันมาก่อน เขาย่อมเข้าใจจุดประสงค์ของพวกเขาดีว่าต้องการหนีพ้นจากดินแดนที่ทำให้รู้สึกอึดอัดหายใจไม่ออก