บทที่ 241: กำไรมหาศาล

บทที่ 241: กำไรมหาศาล

กรุงปักกิ่ง ย่านใกล้ตลาดตงเฟิง

หลังจากพูดคุยตกลงกับโจวเซิ่งลี่เสร็จ เติ้งชือหรงก็ได้เช่าโกดังขนาดเล็กเนื้อที่ประมาณสองร้อยตารางเมตรเป็นการชั่วคราว ซึ่งอยู่ห่างจากตลาดตงเฟิงไปราวหนึ่งกิโลเมตร

ในช่วงบ่าย เติ้งชือหรงก็เดินทางมาที่ร้านผลไม้สดรูกี่อีกครั้ง

โจวเซิ่งลี่ที่เฝ้ารอด้วยความกระวนกระวายใจ เมื่อเห็นเติ้งชือหรงมาถึงก็รีบเชื้อเชิญเขาเข้าไปในโกดังหลังร้านอย่างกระตือรือร้น พร้อมกับเอ่ยปากถามด้วยความร้อนรนว่า "พี่เติ้ง เงินผมเตรียมไว้พร้อมหมดแล้วครับ จะไปรับลำไยได้เมื่อไหร่เหรอครับ?"

"สมเป็นนักธุรกิจท้องถิ่นจริงๆ เส้นสายกว้างขวางเสียจริง" เติ้งชือหรงนึกชมเชยในใจ ก่อนจะกล่าวว่า "ลำไยน่าจะมาถึงปักกิ่งราวๆ เที่ยงคืนนี้ พรุ่งนี้เช้าตอนเจ็ดโมง เตรียมเงินให้พร้อมแล้วมาคอยผมที่นี่นะ เดี๋ยวผมจะพาไปรับลำไยเอง"

โจวเซิ่งลี่ถามขึ้นว่า "เถ้าแก่เติ้ง ลำไยพวกนี้สดเหมือนกับพวงที่เอาให้ผมดูเมื่อเช้าทุกพวงเลยใช่ไหมครับ?"

เถ้าแก่เติ้งยิ้มแล้วกล่าวว่า "วางใจได้เลย รับรองว่าสดใหม่ราวกับเพิ่งเด็ดออกจากต้นเลยล่ะ"