กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel666
บทที่ 176: มีพ่อคอยหนุนหลัง พวกเรามีอะไรต้องกลัว?
ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่ายาแก้หวัดขนานนี้ได้ผลชะงัดนัก ประกอบกับความอึกถึกทนทานของเด็กชนบทในยุคนี้ ที่วิ่งซุกซนขึ้นเขาลงห้วยตลอดทั้งวัน แถมยังเล่นไล่จับกันกลางแม่น้ำ สุขภาพร่างกายของเด็กๆ เหล่านี้จึงเป็นสิ่งที่เด็กในยุคหลังซึ่งเอาแต่นั่งดูทีวีและเล่นโทรศัพท์มือถือทั้งวันไม่มีทางเทียบติด
ดังนั้น หลังจากผ่านไปเพียงวันเดียว เติ้งอุนเฮิงก็กลับมามีชีวิตชีวาเป็นปกติเช่นเคย
ช่วงเวลาต่อมา เติ้งซื่อหรงเริ่มช่วยลูกชายคนรองเตรียมข้าวของสำหรับพกไปโรงเรียน โดยเน้นไปที่ของใช้ชิ้นเล็กๆ อย่างเสื้อผ้า รองเท้า ถุงเท้า ผ้าเช็ดตัว และแปรงสีฟัน พร้อมกันนั้นยังเตรียมกระเป๋าเดินทางและนาฬิกาให้ลูกชายคนรองอีกด้วย