บทที่ 116: ให้สมกับความไว้วางใจของพ่อสามี

บทที่ 116: ให้สมกับความไว้วางใจของพ่อสามี

เวลากลุ่มนี้คือหกโมงเย็น

หลังมื้ออาหาร เมื่อภรรยาและน้องสาวของเขาจัดการล้างจานเสร็จเรียบร้อย เติ้งอุนไถก็กวักมือเรียกเธอแล้วพูดว่า "จางซิ่วผิง มานี่สักครู่ ฉันมีเรื่องจะบอก"

จางซิ่วผิงใช้มือที่ยังเปียกเช็ดเข้ากับกางเกง ขณะเดินเข้าไปหาเธอก็ถามขึ้นว่า "พี่ไถ มีอะไรเหรอคะ?"

เมื่อเธอเดินเข้าไปใกล้ เติ้งอุนไถก็วางมือลงบนไหล่ของเธอแล้วดันตัวเธอเข้าไปในบ้านพลางกล่าวว่า "เดี๋ยวฉันบอกข้างใน"

ผู้คนในยุคนี้ยังค่อนข้างมีความสำรวมเรื่องความรู้สึก แม้แต่สามีภรรยาก็หาได้ยากที่จะจูงมือกันต่อหน้าผู้อื่น ต่างจากคู่รักในยุคหลัง ที่ไม่เพียงแต่จูงมือ แม้แต่การจูบกันกลางจัตุรัสที่ผู้คนพลุกพล่านก็ไม่ใช่เรื่องน่าประหลาดใจแต่อย่างใด