กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 111 สงครามเย็นที่มิใช่สงครามเย็น
เขาถอนหายใจ จูบเบา ๆ ที่มือน้อยซึ่งกำนิ้วของเขาไว้ แล้วด่าออกมาเสียงเบาว่า “เจ้าสารเลวไร้หัวใจ”
…
ยามค่ำ ซูอู๋ตู้ไม่ได้กินอาหารเย็น อาหารที่สาวใช้ยกมาถูกยกกลับไปตามเดิม
หลังชำระล้างหน้า เขานอนบนเตียงพลิกตัวไปมา อย่างไรก็หลับไม่ลง พอหลับตาก็เห็นท่าทีขององครักษ์เงาผู้นั้นในวันนี้ที่เอ่ยกับเขาว่า “ขอบคุณนายท่านที่เมตตา”
รังเกียจตนเองถึงเพียงนี้หรือ? ร่างกายยังไม่ฟื้น บาดแผลยังไม่หาย ก็หลบกลับไปยังห้องหินเย็นเยียบนั้น
ในห้องหินไม่มีอะไรเลย แม้แต่ผ้าห่มสักผืนก็ยังบาง ร่างกายของเขาเวลานี้ จะทนไหวหรือ?
ซูอู๋ตู้บังคับตนให้หลับ กลับยิ่งตาสว่าง