กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 ผู้น้อยเป็นเพียงองครักษ์เงา
สาวใช้ก้มหน้า ไม่กล้ามองเขา “หลังจากท่านออกจากเรือนในตอนเช้าได้ไม่นาน ท่านจืออีก็เก็บข้าวของ…บอกว่าจะกลับห้องศิลา บ่าวถามเขา เขาบอกว่าร่างกายฟื้นฟูแล้ว ควรกลับไป…”
พอพูดถึงตอนท้าย เสียงก็เบาลงเรื่อย ๆ เพราะนางเห็นว่าสีหน้าของเจ้าหอหนักอึ้งราวกับลมฝนตั้งเค้า
ฮือ ๆ ๆ จี้แดงของนางจะยังได้ใส่อีกหรือไม่เล่า? ซื้อมาด้วยเงินไม่น้อยเลย…
ซูอู๋ตู้ไม่ตอบสักคำ ผลักประตูเข้าไป ในห้องถูกเก็บกวาดสะอาดหมดจด ผ้าห่มพับเรียบร้อย แม้แต่หนังสือนิยายที่เขาซื้อมาก็ถูกใครบางคนวางซ้อนไว้ที่มุมโต๊ะ ราวกับไม่เคยมีใครอาศัยอยู่ที่นี่มาก่อน
เขาหมุนตัว ก้าวยาว ๆ ตรงไปยังห้องศิลา
……