กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 อย่าล่วงเส้น
ซูอู๋ตู้มิได้ลุกขึ้น ยังพิงอยู่ที่ราวระเบียง น้ำเสียงเรียบเฉย “คุณชายหู ลมใดพัดเจ้ามาถึงหอเยียนอวี่เช่นนี้? ไม่ให้คนมาบอกกล่าวสักคำ ข้าน้อยจะได้ออกไปต้อนรับ”
หูอาเช่อดูเหมือนมิได้ยินความเยาะเย้ยและความเย็นชาในคำพูดนั้น เขาจัดปกเสื้อที่ถูกคมดาบบาดขาดไปเล็กน้อย ก้าวยาวเข้ามาในศาลา แล้วค้อมคำนับซูอู๋ตู้หนึ่งครั้ง
ซูจืออีตามอยู่ข้างหลังเขา เงียบเชียบไร้สุ้มเสียง หูอาเช่อก็มิได้สังเกต
“เจ้าหอซู ข้าน้อยบังอาจรบกวนโดยพลการ นับว่าผิดอยู่มาก” หูอาเช่อเงยหน้าขึ้น ใบหน้าหนุ่มน้อยเต็มไปด้วยความกลุ้มใจ ใต้ตาเขียวคล้ำ ราวกับมิได้หลับนอนมาหลายคืน “ข้าน้อยแอบหนีออกมาจากบ้าน เกรงว่าบิดาจะรู้เข้า จึงได้แต่… จึงได้แต่แอบเข้ามาเงียบ ๆ เพื่อมิให้ผู้ใดสังเกตเห็น”