บทที่ 172: การสั่นพ้องทางอารมณ์

บทที่ 172: การสั่นพ้องทางอารมณ์

“อย่ากลัวไปเลย หากมีเรื่องอะไร ก็ฝากข้อความไว้ในศิลาบันทึกเสียงได้” อิกวินมอบหมายเลขศิลาบันทึกเสียงของตนให้พวกนาง “ซาฮาลีนากับซินอาราก็อยู่ที่นี่ หากต้องการความช่วยเหลือก็ไปหาได้ ขอเพียงอย่าทำให้พวกนางเหนื่อยเกินไปก็พอ”

เหล่าแม่มดจันทร์ดับจดหมายเลขลงในศิลาบันทึกเสียงของตนพลางพยักหน้าอย่างว่าง่าย

อิกวินมีถ้อยคำติดอยู่ที่ริมฝีปาก นางขยับปากเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดออกมา เพียงบอกให้พวกนางยื่นมือมา

นางหยิบลูกแก้วหลากสีหลายลูกจากถุงใบเล็กที่เอว แล้ววางลงบนฝ่ามือที่แบออกของแต่ละคน

ทันทีที่ลูกแก้วตกลงบนฝ่ามือ ก็แปรเป็นแผ่นแสงสีทองบางเฉียบ เคลือบผิวของพวกนางอย่างแผ่วเบา ก่อนจะซึมหายเข้าไป