บทที่ 166: ส่วนหนึ่งของพันธสัญญาธาตุแห่งเทพจันทรา

บทที่ 166: ส่วนหนึ่งของพันธสัญญาธาตุแห่งเทพจันทรา

เสียงนั้นใสกังวาน แฝงความยินดีที่แทบเก็บไว้ไม่อยู่

เบนิตากับเอลินอร์หันกลับมาพร้อมกัน

แม่มดจันทร์ดับสาวคนหนึ่งยืนอยู่ไม่ไกล เส้นผมสีน้ำตาลอมเทาสยายคลอไหล่ ปลายจมูกมีไฝเม็ดเล็ก

นางกำชายเสื้อคลุมไว้แน่น เขย่งปลายเท้าขึ้นแล้ววางลง ดวงตาคลอด้วยน้ำใสวาววับ สีหน้าคล้ายกลัวว่าจะจำคนผิด แต่ก็เหมือนแน่ใจแล้วว่าเป็นคนที่ตามหา

“กันตี!” เบนิตาเห็นใบหน้านั้นก่อนจะเอ่ยเสียงสูงขึ้น “เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”

กันตีโผเข้ากอดเบนิตาทันที