บทที่ 165: ข้ายังมีภารกิจ

บทที่ 165: ข้ายังมีภารกิจ

ดวงตาของอูเหยาเป็นประกายวาบ นางแทบจะคว้ามืออิกวินไว้โดยไม่รู้ตัว “เจ้าเป็นแม่มดที่คอยส่งวัสดุให้มอร์แกนอยู่เสมอ ทั้งยังอยากให้นางรับเจ้าเป็นอาจารย์ ใช่หรือไม่?”

อิกวินชะงักไปครู่หนึ่ง

อูเหยาเคยเห็นอิกวินในความทรงจำของมารา

ตอนนั้นอิกวินยังไม่ได้มีสีผมกับสีตาเช่นนี้

เวลานั้นผมของนางเป็นสีน้ำตาลเข้ม ดวงตาก็ออกสีเทา ทั้งตัวดูหม่นหมอง นั่งห่อตัวอยู่แถวหลังอย่างไม่สะดุดตา

เพราะเหตุนี้อูเหยาจึงจำอิกวินไม่ได้ในทันที แต่อิกวินเป็นแม่มดที่ไปหามอร์แกนบ่อยที่สุด

ตอนที่อูเหยาแอบเรียนวิชาจากมุมมองของมารา อิกวินมักยืนอยู่ท้ายแถวเสมอ