กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 161: มงกุฎ
อูเหยาถูกฟู่ชิวกุมไว้ในกรงเล็บ ใบหน้าแนบกับกระดูกนิ้วอันเย็นเยียบของมัน นางได้ยินเสียงหัวใจตนเองเต้นกระหน่ำอยู่ในอก
เหนือศีรษะคือเงาร่างของฟู่ชิวที่บดบังท้องฟ้า ข้างหูมีเสียงกระดูกข้อต่อเสียดสีกันแผ่วเบา ราวกับภูเขากำลังหายใจ
“เมื่อครู่นี้เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่...”
เสียงของเซลิเวราดังลงมาจากเบื้องบน ราวกับเสียงของวิญญาณเร่ร่อน
อูเหยาเงยหน้ามองขึ้นไป เห็นเพียงแผงอกกว้างใหญ่ของฟู่ชิว
“คราวหน้าหากจะทำเรื่องเช่นนี้ บอกกันก่อนสักคำได้หรือไม่?” เสียงของเซลิเวราถูกสายลมพัดจนขาดห้วง “เจ้าทำข้าตกใจอยู่บ้าง”
อูเหยารู้สึกกระดากเล็กน้อย นางยิ้มยิงฟันแล้วกล่าวว่า “ได้สิ”
คราวหน้า นางจะเก็บเสื้อคลุมเวทเสียก่อนแล้วค่อยกระโดด