บทที่ 156: ผ่าตัด

บทที่ 156: ผ่าตัด

อูเหยาไม่สนใจเรื่องนี้ นางสนใจเพียงผลลัพธ์เท่านั้น “ยังช่วยชีวิตได้หรือไม่?”

เซลิเวราหันมายิ้มกว้าง รอยยิ้มของนางสว่างเจิดจ้าภายใต้เงาต้นไม้สีเทาดำ “หากมีศิลานิเวีย ก็ยังมีโอกาสรอดชีวิตถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์”

นางควบแน่นเครื่องมือหลากหลายชนิดด้วยธาตุโลหะ ทั้งใบมีดบาง หัวตรวจ แผ่นขูด และตะขอโค้ง ลอยอยู่รอบกายทีละชิ้น

อูเหยานั่งยองอยู่ด้านข้าง เฝ้ามองการเคลื่อนไหวของนาง

เซลิเวราหยิบใบมีดบางขึ้นมา แล้วค่อยๆ กรีดลำต้นเป็นรอยแยก เปลือกไม้แผ่ออกไปสองข้าง น้ำยางสีเทาดำไหลซึมออกมา กลิ่นไม้ผุชื้นอบอวลไปทั่วอากาศ